Goed om terug te zijn.
Kom, papa.
Goed om terug te zijn.
Ons geheugen is broos.
Een leven is zo kort.
Alles gebeurt zo snel, dat we de tijd niet hebben...
om het verband tussen gebeurtenissen te begrijpen.
Dit schreef mijn moeder in haar dagboeken...
om de tijd te kunnen bijhouden.
Wat is er, papa?
Wil je even gaan liggen?
Ik mis Clara.
Ik denk dat mama op dit moment bij ons is.
Ga even liggen.
Mijn moeder sprak altijd over liefde als over een wonder.
Van kindsbeen af schreef ze alles op in haar dagboeken...
teneinde de dingen in hun ware dimensie te zien.
Het was de eerste keer dat ze mijn vader zag.
Hoewel mijn vader de hand kwam vragen van haar oudere zus Rosa...
wist mijn moeder dat ze verliefd op hem was.
Clara, we horen niet wat we zeggen.
Dus Esteban, als Rosa dit ook wil...
Wat voor ons van belang is...
is niet enkel dat Rosa gelukkig is, maar ook...
Ik heb besloten...
om iedere dag hard te werken.
Ik ben ervan overtuigd...
dat als ik iedere dag hard werk...
ik op een dag rijk genoeg zal zijn om...
Nee, Clara.
Dat ik op een dag rijk genoeg zal zijn om Rosa naar het altaar te leiden.
Nee, Clara.
Twee jaar later vond mijn vader het goud...
dat hem naar Rosa terug zou brengen.
Liefde had hem diep in de mijn doen neerdalen...
maar het harde werk en het wachten hadden zijn verlangen nog sterker gemaakt.
Uiteindelijk had hij succes...
en hij zou spoedig terugkomen om Rosa naar het altaar te leiden.
Mensen kwamen de nominatie van mijn grootvader vieren...
als kandidaat voor de Liberale Partij.
Mijn grootouders wilden de bovennatuurlijke krachten van mijn moeder geheimhouden...
maar iedereen kende ze.
Heimelijk kwam men mijn moeder om raad vragen.
Ik wilde alleen maar weten of Clara mij kan zeggen...
Ik heb zware schulden gemaakt.
Voor een politieker is dat een schande.
Ik weet niet wat te doen.
Mijn familie... - Black Devil zal zondag winnen.
In de derde race.
Heel erg bedankt.
Ik zal je nooit meer om hulp komen vragen.
Het is mijn verloofde...
en ik ben zo ongelukkig.
Dus dacht ik dat Clara me misschien kon helpen.
Me een hint geven om hem weer van me te laten houden.
Uw verloofde haat lavendelgeur.
Als u zich niet meer met lavendelolie zou insmeren...
zal hij misschien opnieuw naar u verlangen.
Wat scheelt er?
U zou zich moet schamen om Clara zo van streek te brengen.
Ze is zo'n gevoelig kind.
Wat zei ze?
Dat er binnenkort een dode in onze familie zal zijn.
Maar dat het per ongeluk zal gebeuren.
Zo lang als ik me kan herinneren zijn de Conservatieven aan de macht in ons land.
De partij van hebzucht, corruptie, onverdraagzaamheid en oude opvattingen.
Wij, de Liberale Partij, moeten hen bestrijden.
Bedankt voor uw steun, beste vrienden.
Hierop moet je drinken.
Diegene die het varken aansnijdt, dat is de traditie.
In die cognac zit genoeg vergif om een os te doden.
Om zeker te zijn van de doodsoorzaak moet ik een autopsie doen.
Ik moet haar onderzoeken.
Bedoelt u...
dat u haar moet opensnijden?
Het is jouw schuld niet.
Jij kan de gebeurtenissen niet veroorzaken.
Jij ziet ze enkel maar vooraleer ze gebeuren.
Rosa is in mijn plaats gestorven.
Maar ik wil geen wraak nemen.
Wraak is voor niemand goed.
Wraak...
zal Rosa niet terugbrengen.
Waarom liet ik me ook in met politiek in dit land?
Het zijn allemaal moordenaars en bandieten.
Mijn moeder was overtuigd dat Rosa door haar schuld was gestorven.
Ze dacht dat als ze ooit nog zou spreken, dat tot nieuwe ongelukken zou leiden.
Gekweld door verdriet en schuld bleef ze zwijgen.
Ze besloot om nooit meer een woord tegen iemand te zeggen.
Is het waar, Clara?
Kon je niet op mij gewacht hebben, Rosa?
Waarom heb je niet op me gewacht?
Had ik geweten dat je maar zo kort zou leven...
had ik het geld gestolen, dat ik nodig had om met je te trouwen.
Ik zou je gelukkig gemaakt hebben.
Nadat mijn moeder was gestopt met spreken...
leefde ze in een eigen wereld.
Omhuld door haar fantasieën.
Een wereld waarvan logica en wetenschap niet altijd deel uitmaakten.
Omringd door geesten van lucht, water en aarde...
die het haar onnodig maakten om gedurende vele jaren een woord te uiten.
Ik ga niet terug naar de mijn.
Je zal toch ergens moeten werken.
Moeders medicijnen zijn duur.
Ik ben klaar.
Besef je wel hoeveel jaren van mijn leven ik voor moeder heb gezorgd?
Het pad naar God loopt via devotie en opoffering.
Dat zei je me altijd toen ik nog kind was.
Ik vertrek. Ik haat deze stad.
Waarom zeg je niet dat je dit huis haat?
Dat ook.
Wat was ik graag een man geweest...
dan had ik ook kunnen vertrekken.
Ik ben blij dat ik geen vrouw ben.
Ik kocht een oude boerderij met het geld van de mijn.
We zullen je missen.
Schrijf me als het slechter gaat met moeder.
Kun je me naar de Tres Marias brengen?
Hoe heet je? - Segundo.
Ik ben hier nu de baas.
Wie dat niet bevalt, kan vertrekken.
Zij die blijven...
zullen te eten krijgen. Maar ze moeten hard werken.
Begrepen?
Begrepen, baas. We kunnen nergens heen.
Pas op, je breekt het wiel.
Op drie.
Gedurende de volgende 20 jaar maakte mijn vader van Tres Marias...
één der meest productieve haciënda’s van het land.
Hij werkte hard van 's morgens vroeg tot 's avonds laat...
en hij was doorlopend in conflict met zijn ontevreden werklieden.
Willen ze meer verdienen? Is dit hun manier om me te bedanken?
Ik ben altijd eerlijk met hen geweest.
Ondanks alle conflicten, genoot mijn vader volop van het feit...
dat alles wat hij bezat, de vrucht was van zijn harde arbeid.
Hoeveel?
Wilt u me wat geld lenen in de plaats?
Jij hebt nogal lef. - 50 peso’s, baas.
U bent de machtigste en rijkste man in de stad.
Ik zou dit aan niemand anders vragen.
Waarvoor heb je zoveel geld nodig?
Een treinticket naar de stad...
een rode jurk...
een paar schoenen met hoge hakken, een fles parfum...
en een permanent. Ik wil rijk en beroemd worden.
Hoe weet ik dat ik je ooit nog terugzie?
We zien elkaar terug.
Dat weet ik.
Geloof me.
Hoe heet je? - Transito.
Dat is dan afgesproken, Transito. Ik hou van mensen met ambitie.
Volstaat dit?
Een telegram voor u, baas.
Weet je nog toen we kinderen waren?
Hoe ik voor je kookte.
En je naar school bracht.
Ik zou opnieuw voor je kunnen zorgen.
We moeten doen wat moeder me vroeg.
Ze hebben me ooit als schoonzoon aanvaard.
Zij niet, Esteban. - Ze kunnen het opnieuw doen.
Ze is niet normaal.
Haar zus Rosa was speciaal.
Zij was tenminste gezond en normaal, maar...
Clara is zo raar.
Je zal nooit gelukkig zijn met haar. - Jij bent gewoonweg jaloers.
Omdat jij nooit verliefd bent geweest.
Jij zit thuis als een ouwe vrijster.
Ze zal je nooit kunnen beminnen zoals jij bemind wil worden.
Clara is te vreemd, Esteban.
Jij hebt een vrouw nodig die voor je zorgt.
Die je aanbidt en gehoorzaamt. - Hou op, Ferula.
Sinds Rosa stierf, lijkt het alsof ze in een andere wereld leeft.
Dat weet ik.
Het is niet dat ze niet kan praten, ze wil het gewoon niet.
Ik weet het.
Maar ze kan gezonde kinderen ter wereld brengen. Dat is van belang.
Misschien hebben we haar te veel beschermd.
Het is onmogelijk om iemand te veel affectie te geven.
Kan ik haar nu zien?
Neem geen overhaaste besluiten.
Wacht tot je haar gezien hebt.
We moeten ook rekening houden met wat Clara wil.
Je komt mij ten huwelijk vragen, niet?
Wees niet zo brutaal.
Ik wil het weten. Ik wil geen tijd verliezen.
Ik wil ook meteen duidelijk zijn. Ja, Clara.
Ze zei...
Daarom ben ik gekomen. - Ze sprak.
Clara, je hebt iets gezegd.
Ze heeft gesproken.
Ze spreekt.
Dank je, Clara. Je maakt me heel gelukkig.
Is alles in orde?
Goede middag, Ferula.
Sorry dat ik te laat ben.
Ik wist opeens niet meer of het vandaag was.
Ik ben je uitleg verschuldigd over...
waarom ik je vroeg om naar hier te komen.
Hopelijk liet ik je hier niet te lang alleen zitten.
Helemaal niet.
Ik ben blij dat je kon komen.
Normaal gezien kom ik nooit naar gelegenheden als dit.
In feite ben ik hier nog nooit geweest.
Clara, ik wilde met je spreken over...
Maak je geen zorgen.
Na ons huwelijk kom je bij mij en Esteban wonen.
Wij zullen precies zussen zijn.
En onze vriendschap...
zal ons leven lang blijven duren.
Maak je geen zorgen over Esteban. Ik praat wel met hem.
We zullen hem niet eens vertellen dat we elkaar ontmoet hebben.
Nietwaar?
Doorgaans huil ik niet snel.
Maar ik ben niet gewoon dat iemand mij aanraakt.
Ik ben niet gewoon dat iemand lief voor me is.
Niemand heeft ooit affectie voor mij getoond.
Ik ben zo verward en zo geraakt.
Dank je, lieve Clara.
Ferula, mijn lieve zus.
Neemt u, Esteban Trueba...
Clara del Valle...
tot uw wettige echtgenote.
Zult u haar beminnen en respecteren...
in goede en slechte dagen...
in rijkdom en in armoede...
tot de dood u scheidt?
Ja.
En neemt u, Clara del Valle...
Esteban Trueba tot uw wettige echtgenoot.
Zult u hem beminnen en respecteren...
in goede en slechte dagen...
in rijkdom en in armoede...
tot de dood u scheidt?
Ja.
Hoe mooi.
Het is prachtig.
Welkom op Tres Marias. Gefeliciteerd. - Ken je mijn zus Ferula nog?
Je zal wel moe zijn.
Kom binnen, ik maak een kop warme chocolade voor je.
Ik ben niet moe.
Had je een goede reis?
Ze is geen kind, Ferula. Behandel haar ook zo niet.
Mijn lieve Esteban.
Vergeef me, Vader, ik heb gezondigd. Mijn laatste biecht was een week geleden.
Ik denk dat ik een zware zonde heb begaan. - Een zonde van het vlees?
Mijn vlees is verschrompeld, maar mijn geest niet.
De duivel kwelt me. - Gods genade is eindeloos.
U kent de gedachten niet die in het hoofd van een eenzame vrouw dwalen.
Een maagd, die nog nooit een man gehad heeft.
Niet omdat ik de kans niet kreeg, maar omdat...
God belastte mijn moeder met een ziekte en ik moest haar verpleegster zijn.
Die opoffering staat genoteerd in de hemel, mijn kind.
Zelfs al had ik zondige gedachten, Vader?
Dat hangt van je gedachten af.
Soms...
tijdens de nacht...
kan ik niet slapen.
Het lijkt wel alsof ik stik.
Om te kalmeren, sta ik op en wandel door het huis.
Ik ga naar de kamer van mijn schoonzus en luister aan haar deur.
Soms...
sluip ik binnen en kijk ik naar haar terwijl ze slaapt.
Ik dacht vroeger altijd dat ze dom en onbekwaam was.
Nu weet ik dat ze in een andere wereld leeft.
Misschien is dit leven op aarde slechts een deeltje van haar.
Misschien staat zij dichter bij God dan wij, Vader Antonio.
Zij lijkt op de Engel van het Licht.
Ik zou in haar bed willen kruipen...
en voelen...
hoe warm haar huid is...
en hoe zacht ze ademhaalt.
Bid, mijn kind.
Bidden helpt.
Wacht, dit is niet alles.
Als mijn broer bij haar slaapt...
is het nog erger.
Bidden helpt niet.
Ik kan niet slapen.
Ik zweet en mijn hele lichaam trilt.
Dan sta ik op en wandel door het donkere huis.
Ik sluip door de gang.
Heel voorzichtig, zodat de vloer niet kraakt.
En ik luister naar hen...
aan de slaapkamerdeur.
Op een keer heb ik hen zelfs gezien.
De deur stond op een kier.
Wat ik zag...
kan ik u niet vertellen, Vader. Het is een te grote zonde.
Het is niet de schuld van Clara.
Ze is onschuldig als een kind. Het is mijn broer die haar verplicht.
Hij verlangt niet enkel haar lichaam.
Hij wil haar diepste geheimen bezitten.
Hij is voor eeuwig vervloekt.
Enkel God kan oordelen en vervloeken, mijn kind.
Wat deden ze dan wel?
Je bent altijd een goede verteller geweest.
Ik kon het niet goed zien, maar...
wat ik voelde was ongelooflijk.
De trillende bewegingen...
de overvloed aan sappen...
de woorden die hij in haar oor fluisterde...
de vreemde, geheime geuren.
Een heus mirakel.
Het is een meisje.
En ze zal Blanca heten.
Is ze niet mooi, Esteban?
Soms wens ik dat moeder dit had kunnen zien.
Ze zou trots op je geweest zijn, Esteban.
Als ik aan het kleine meisje denk, kan ik haast niet wachten.
Maar ik heb niet graag dat ze zoveel rondloopt.
De dokter zei haar uitdrukkelijk dat ze veel moest rusten.
Hij zei ook dat ze beter niet meer bij jou slaapt.
Wat zei hij?
Dat het niet goed is voor Clara, als jullie samen slapen tijdens haar zwangerschap.
Dat heeft hij tegen mij niet gezegd. - Ik vertel je gewoon wat hij zei.
Ik denk dat hij bedoelt...
dat jij te zwaar bent voor de baby of voor Clara's tengere lichaam.
Ik denk trouwens dat al die opwinding niet goed is voor Clara.
Volgens mij bemoei jij je met dingen die je niet aangaan.
Goedemorgen, Clara.
Is al dat gezoen werkelijk nodig?
Dat is het zeker.
Voel je haar trappen?
Ik denk dat ze naar buiten wil om haar grootouders te begroeten.
Haar grootouders? - Die komen vandaag, weet je nog?
Dan moeten we je in bad stoppen.
Dat zal deugd doen.
De dokter gaf me zalige amandelolie om op je buik te smeren.
Om te voorkomen dat je huid uitrekt.
Het spijt me vreselijk.
Ik zei dat ze de trein moesten nemen maar papa stond erop om...
met die hopeloze, oude wagen naar hier te rijden.
We moeten u iets zeggen.
Het is vreselijk. - Zeg het me.
Door de geweldige botsing met de trein...
werden uw ouders uit de auto geworpen.
Uw moeder werd daarbij onthoofd.
Het allerergste is dat we...
Ik weet waar het is. - Hou op, Clara.
Ik zeg je dat ik weet waar het is.
De politie heeft overal gezocht.
Sorry, mijn vrouw is wat... Door de zwangerschap.
Ferula, mijn zus, wil jij me helpen?
Hier is het.
Dit is te ver van de plaats van het ongeval. - Het is hier. Ik weet het.
Wilt u mij een plezier doen? Kruip daarin, en...
geef me het vrouwenhoofd dat u daar vindt.
En haast u.
Ik denk dat mijn tijd gekomen is.
Haast u, señor.
Alles is goed. Rustig maar.
Duwen.
Daar komt het.
Welkom op de wereld, kleine Blanca.
Hou het stevig vast. - Concentreer je, Blanca
We tonen hen dat je een kampioen bent. - Sla het naar tante Ferula.
Sla toch wat harder, Ferula.
Moet je echt met een hoed op spelen?
Wij zullen winnen.
Ferula, hou de bal binnen het veld.
Sla hem niet zo ver buiten.
Hou op met die gekheid, Ferula.
Ik had hem bijna.
Je wordt verondersteld om Clara het spel te leren.
Ik zei je dat we zouden winnen.
Blanca is de kampioen.
Soms wens ik dat moeder nog leefde. Dan kon ik je naar haar terugsturen.
Clara, we gaan iets koel drinken. Enkel wij twee.
Tante Ferula, kom je met mij spelen, alsjeblieft?
Wie is dat, verdomme?
Wat doen jullie hier? Maak dat je wegkomt.
De jongen en ik hebben geld nodig voor voedsel.
Ga dan geld verdienen.
Scheer je weg.
Ken je me niet meer, Esteban?
Bij de rivier?
Dit is je zoon.
Bekijk hem.
Ik heb hem naar jou genoemd.
Ik weet niet waarover je het hebt.
Neem dit en scheer je weg.
Als ik je hier ooit nog terugzie, stuur ik de honden op je af.
Je zal ons nooit kwijtraken, Esteban.
Je zal je zoon nooit kwijtraken.
Genoeg gespeeld met tante Ferula? Heb je gewonnen?
Wie ben jij? - Esteban Garcia.
Mijn ouders zijn er niet. - Dat weet ik.
Wat wil je?
Je huis zien. - Je mag hier niet zijn.
Vreemden mogen niet zomaar ons huis binnenkomen.
Dat weet ik.
Waarom ga je dan niet weg?
Ik vertrek zo dadelijk.
Kom hier.
Waarom?
Ik wil aan je ruiken.
Je ruikt lekker.
Het is lotion. Mijn moeder geeft me iedere morgen een bad.
Wat heb je een mooie jurk aan.
Kom bij me zitten, zodat ik hem kan aanraken.
Mijn tante Ferula heeft hem gemaakt.
Stel je voor dat wij hetzelfde bloed hebben.
Ik begrijp dat niet.
Blanca, je chocolademelk is klaar.
Als laatste wil ik Pedro vragen om recht te staan...
en ons zijn verhaal te vertellen over de kippen en de vos.
Er was eens een kippenhok...
en iedere avond drong een vos het hok binnen...
om de eieren te stelen en de kippen op te eten.
En dat maakte de kippen heel boos.
De mensen zijn blij dat u de kinderen les geeft.
Gebruik je bovennatuurlijke gave nu eens op een nuttige manier...
en zeg me waar die kinderen zijn?
Ik kan geen contact maken met iemand die niet gevonden wil worden.
Was je maar niet met die school begonnen, dan was dit nooit gebeurd.
Ze zijn terecht.
Segundo vond hen bij de rivier.
Is alles goed met hen?
Dit is jouw schuld, Segundo.
Ik wil nooit meer jouw zoon samen met Blanca zien. Begrepen?
Begrepen, baas.
Morgen sluiten we die verdomde school. We sturen Blanca naar een internaat.
Dit kan je niet maken. - Toch wel.
Ik wil niet dat mijn dochter in een inboorling verandert.
Ze is mijn vlees en bloed.
Het is mijn plicht haar fatsoenlijk op te voeden tussen mensen van haar stand.
Het is niet nodig... - Hou je mond, Ferula.
En bemoei je nooit meer met mijn familiezaken.
De schooltijd was voorbij.
Het enige wat mijn leven op het internaat draaglijk maakte...
was het vooruitzicht op de zalige zomervakantie.
Gefeliciteerd met je examens. Ik ben heel trots op je.
Gedaan met de school. - Godzijdank.
Ik ben zo blij dat je thuis bent.
Je moeder en ik hebben je gemist.
Elk jaar ontmoetten Pedro en ik elkaar in het geheim bij de rivier.
En nu ik afgestudeerd was, konden we voor altijd samen zijn.
Wat heb ik je gemist. Ik dacht dat ik doodging op die school.
Ik ga daar nooit meer terug. Voortaan is het slechts jij en ik.
Wat is er? - Weet je...
er is niet enkel jij en ik. - Toch wel.
Het kan me niet schelen wat mijn familie denkt.
Ik hou van je en jij houdt van mij. En dat is belangrijk.
Ik hoorde dat je politieke speeches houdt.
De boeren worden onderdrukt door je vader.
Ze zijn bang van hem.
Ze haten hem allemaal.
Beloof me om voorzichtig te zijn. Er mag jou niets overkomen.
Ik hou van je.
Welkom, Mr. Trueba.
De Conservatieven vroegen me om je een voorstel te doen.
Ik ben geen politieker. - Je bent een machtig man, Esteban.
Een man van eer. Precies de Senator die we nodig hebben.
Het land is aan het veranderen.
Spijtig genoeg zijn de dingen niet meer wat ze waren.
De mensen halen zich gekke gedachten in het hoofd.
De boeren uit jouw district...
en de werklieden uit de steden willen zich verenigen.
Als we dat nu niet tegenhouden...
Ik zal erover nadenken.
Jij bent tenslotte een familievader. Een familie moet beschermd worden.
We moeten onze waarden beschermen. - Wie is dat daar?
Dat is Graaf Jean de Satigny. Hij is nog niet lang in het land.
Hij schijnt heel rijk te zijn en hij is nog steeds vrijgezel.
Misschien wil je dochter zijn familiewapen op haar kaartjes zetten?
Laat me weten wat je beslist hebt over de Partij.
Mag ik bij u komen zitten?
Ik heb veel over u gehoord, monsieur Trueba.
Men zegt dat uw haciënda de mooiste is van de omstreken.
En de meest efficiënte.
Ik hoop haar ooit eens te zien. Ik zou uw werkwijze willen bestuderen.
U bent welkom...
Een aardbeving.
Heb je het hier ook gevoeld? Is er iets gebeurd?
Alles is in orde, baas.
Clara vroeg me om bij haar te liggen tot ze in slaap viel.
Ze was zo bang tijdens die aardbeving.
Meer is er niet aan.
Het is gedaan, Ferula.
Je hebt lang genoeg mijn familieleven bedorven.
Ik wil dat je meteen dit huis verlaat.
Ik wil je nooit meer zien.
En ik verbied je om ooit nog in contact te komen met mijn vrouw...
of met mijn dochter.
Iedere maand stuur ik je geld via Vader Antonio.
Genoeg of fatsoenlijk te leven, zolang ik leef.
Maar als ik ooit merk dat je mijn familie lastigvalt...
vermoord ik je.
Dat zweer ik...
op moeders ziel.
Ik vermoord je.
Ik vervloek je, Esteban.
Je zal altijd eenzaam zijn...
je lichaam en je ziel zullen ineenkrimpen...
en je zal in angst sterven...
en met een schuldig geweten. - Scheer je weg.
Terwille van Clara...
wil ik dat je weet dat het tussen ons nooit was, zoals jij je voorstelde.
Nooit.
Ik wil met je praten, Clara.
Hoe kon je zoiets doen?
Hoe kon je haar wegsturen? - Nu staat niemand meer tussen ons.
Ze stond nooit tussen ons.
Ik hou van je, Clara.
Ik wil je gelukkig maken.
Ik wil dat we een gelukkige familie zijn.
Ze is ook een lid van de familie. Ze is je zus.
Ik geef niet om Ferula, ik geef om jou. Om jij en ik. Onze liefde.
Toon me dat je van me houdt.
Toon me dat ik je man ben.
Hou van me.
Hoor je me? Hou van me.
Help me, Clara.
Zeg me wat ik moet doen...
om een gelukkig leven te leiden als man en vrouw.
Geef me wat tijd, Esteban.
Geef me wat tijd.
Dat is lang geleden, Transito.
Je ziet er goed uit.
Hoe heb je me gevonden, baas?
Ik vroeg naar het beste adres in de stad.
Nu kan ik je de 50 peso’s terugbetalen...
met interest.
Ik heb liever dat je bij mij in het krijt staat.
Wacht even, Transito.
Geef me alleen maar...
wat tederheid.
Doe alsof je om me geeft.
Dat is wat ik nodig heb. - Maar ik geef om jou.
Heel veel zelfs.
Kom hier, bij mij.
Ik voel me zo goed bij jou.
Het is alsof ik thuiskom.
Jij bent de beste, Esteban.
Je bent een sterke man.
Heel sterk.
Een man van het land.
Op uw gezondheid.
Er is iets wat ik niet begrijp, monsieur Tassigny.
Satigny, mama.
En dat is...
wat doet u in ons barbaars land?
Ik hoef gelukkig niet te werken om te overleven.
Enkel maar de tijd verdrijven.
Een luilekkerleventje is vervelend.
Je wordt er rusteloos van.
Mijn wijngaarden in Liechtenstein en aan de Riviera...
Maar dit land...
is een uitdaging voor mij.
Maar, monsieur Tassigny.
Ik blijf het vreemd vinden. Ik heb het zopas opnieuw gedaan...
en ik vind u niet terug in mijn kaarten.
Evenmin als uw familie, uw leeftijd...
of waar u vandaan komt.
Misschien kunnen je kaarten niet over de Atlantische Oceaan kijken.
Is dat voor mij?
Het is prachtig.
Vijfhonderd ton per jaar in twee oogsten.
Het voordeel van de landen ten noorden van de evenaar.
We kunnen het hele jaar door rijp fruit produceren.
We moeten vechten voor gerechtigheid. Dit is niet de wil van God.
Ga niet op de grond zitten tot een beloning uit de hemel valt.
Jezus Christus was zelf een revolutionair.
Wij hebben het recht om loon te eisen voor ons werk.
Is dat revolutionair?
Natuurlijk.
Wij hebben het recht om op zondag te rusten.
We hebben het recht om te stemmen.
We hebben het recht om...
Genoeg. Terug aan het werk.
Terug aan het werk, zei ik.
Zeg hen dat ze terug aan het werk moeten.
Ga terug aan het werk, alsjeblieft.
Kom hier.
Segundo, heb je je zoon nooit gezegd dat hij zijn baas niet in de ogen mag zien?
Trek je hemd uit.
Eet Tassigny niet met ons?
Satigny.
Graaf Satigny.
Hij is nog steeds buiten naar de graanoogst aan het kijken.
Hij heeft veel interesse in de landbouw.
En in te weten hoeveel je bezit.
Ik heb vandaag Pedro Segundo ontslagen.
Ik zei dat ik hem hier nooit meer wil zien. - Waarom?
Ik betrapte hem toen hij de arbeiders tegen me opstookte.
En de revolutie predikte.
Was het niet voor zijn vader, ik had hem meteen neergeschoten.
Mijn leven lang heb ik geprobeerd...
om die mensen te helpen. Ik heb hen alles gegeven.
En nu duikt die bastaard op en spreekt hen over hun rechten.
Ik ken ze. Er moet op hen gelet worden.
Ze hebben gerechtigheid nodig, geen liefdadigheid.
Die mensen zijn net kinderen. Ze hebben een sterke hand nodig.
Dat is de taal die ze begrijpen.
Je kan niet vermijden dat de wereld verandert.
Ik kan het proberen.
Ik besloot me kandidaat te stellen voor Senator bij de Conservatieven.
Wat dacht je daarvan?
Politiekers zijn gewoon bandieten en criminelen.
Kunnen we een venster sluiten?
Tante Ferula?